ಮರುಕಳಿಸುವ ಮಧುರ ಯಾತನೆ

ಮನಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ ಉರುಳಿತು ವರುಷ......
ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಮಳೆಯೆ ತಂದಿತು ಮಧುರ ಹರುಷ....
ಕನಸು ಕಾಣುವ ಮನ, ಕನಸಿನಲ್ಲೇ ಜೀವನ,
ಕನಸೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ಜೀವನ ಪಾವನ,
ಅಂಥನಿಸಿದ ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು...
ಕಾಲ ಉರುಳಿದೆ, ಚಕ್ರ ಸವೆದಿದೆ,
ಕನಸಿನ ಮನೆ ಬರಿದಾಗಿದೆ,
ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣವಿಲ್ಲ,
ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ಹೂವಿಲ್ಲ,
ಕನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನೂ ಇಲ್ಲ,
ಬರೀ ನೆನಪುಗಳ ಸೋನೆ,
ಮರುಕಳಿಸುವ ಮಧುರ ಯಾತನೆ........

ಗೋಡೆಯ ಕಟ್ಟುತಿರುವೆ ಸುರಿಯುತಿರುವ ಯಾತನೆಗೆ,
ಬುನಾದಿಯೆ ಭದ್ರವಿಲ್ಲ...
ಗೂಡೆಯಾದರು ನಿಂತೀತು ಹೇಗೆ???
ಕನಸಾದರೋ ಕೂದಲಂತೆ,

ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಮುರುಟುತ್ತಿರುತ್ತದೆ,

ಚಿಗುರೆಲೆಯಂತೆ ಚಿಗುರುತ್ತದೆ, ಉದುರತ್ತದೆ,
ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಕನಸಾದರೆ???

ಗೂಡು ಕುಸಿದಂತೆಲ್ಲ, ಮತ್ತೊಂದು ಗೂಡು ಹುಟ್ಟುತದೆ,
ಒಂದು ಗೂಡು ಕುಸಿದಿದೆ, ಮಗದೊಂದು ಗೂಡು ಜನಿಸಿದೆ,
ನಿರಾಸೆಯ ಗುಡಿಸಿ,
ಆಸೆ ಎಂಬ ಹೂವಿನ ತೋರಣವ ಮಾಡಿ,
ನಾಳೆ ಎಂಬ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸುವೆ,
ಮತಿ ಇಲ್ಲದ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುತಿರುವ ಕಾಲಚಕ್ರವೇ,
ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲೊಳ ಬಂದಿಸುವೆ...
ಪ್ರೀತಿಯ ನೀರೆರೆವೆ..
ಗೆಳೆಯ ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವೆ...
ಇಂದು ನಾಳೆಗಳ ಎಣಿಸುತಿರುವೆ,
ಹೊಸ್ತಿಲ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು,
ನೀ ಬರುವೆಯಲ್ಲಾ ಗೆಳೆಯ???
ಆ ದಿನ ಈ ಗೂಡಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮದ ಹಬ್ಬ,
ಕಾಲಚಕ್ರವೆ... ನನ್ನೊಲವ ನೋಡಿ, ನೀನಾದೆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬ......

ಖುಷಿಯಾಗುವೆಯ ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತೆಂದು,
ಮತ್ತೆ ಮತಿಇಲ್ಲದ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಒಡಬಹುದೆಂದು??
ನೀ ಓಡಲಾರೆ.... ನೀ ಸುತ್ತಲಾರೆ....
ನಿನ್ನ ಚಕ್ರವೇ ನಿನ್ನ ಬಂದಿಸಿದೆ,
ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಮಾಗಮವ ಕಂಡು....

ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೀಣ,
ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಅದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಲೀನ.